Dżini

DŻINI zawsze była „za”. Za duża, za mała, za czarna, za lękliwa, za energiczna. Ludzie przychodzili, oglądali ją i odchodzili. Nie wpasowuje się w wyobrażenia o idealnym psie ze schroniska. Owszem, jest może nieśmiała na początku, ale kiedy kogoś pozna, to mija i Dżini jest w tego kogoś wpatrzona jak w święty obraz. Energiczna jest o tyle, o ile może być energiczny niespełna 2-letni, zdrowy pies. Doskonale dogaduje się z psami (w kojcu siedzi z Chillim, już pokazywanym: są przykładem na piękną psią przyjaźń). Dżini pięknie chodzi na smyczy, uwielbia długie spacery, świetnie dogada się z nieco starszymi dziećmi. Może niezbyt wylewna na zdjęciach, nie patrzy jej z oczu wzruszająco i z zachwytem, ale nie każdemu są dane maślane oczy. Widać po niej, że dźwiga bagaż złych doświadczeń, strachów i lęków (ogon pod brzuchem), ale aby to zniknęło, potrzebny jest dom. Spokojny, wyrozumiały, kochający. I pierwszy w jej życiu.